مقایسه Mounjaro و Ozempic: مقایسه tirzepatide و semaglutide برای دیابت نوع ۲، وزن و عوارض جانبی
داروی Mounjaro (tirzepatide) گیرنده‌های GIP و GLP-1 را فعال می‌کند؛ در حالی که Ozempic (semaglutide) فقط گیرنده GLP-1 را فعال می‌کند. هر دو دارو تزریقات هفتگی برای دیابت نوع ۲ هستند. در کارآزمایی ۴۰ هفته‌ای SURPASS-2، داروی Mounjaro سطح HbA1c را ۲/۰ تا ۲/۳ واحد کاهش داد در مقایسه با ۱/۹ واحد با semaglutide دوز ۱ میلی‌گرم، و وزن را ۷/۶ تا ۱۱/۲ کیلوگرم کاهش داد در مقایسه با ۵/۷ کیلوگرم، با عوارض جانبی گوارشی مشابه. تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام دارو برای شما مناسب است و نحوه تغییر دارو، بر عهده پزشک معالج شماست.
تفاوت بین Mounjaro و Ozempic چیست؟
Mounjaro و Ozempic هر دو تزریقات هفتگی برای دیابت نوع ۲ هستند و هر دو معمولاً باعث کاهش وزن بدن می‌شوند. تفاوت اصلی در مولکول داخل قلم تزریقی است.
- Mounjaro حاوی tirzepatide است که توسط شرکت Eli Lilly ساخته می‌شود. این دارو دو گیرنده هورمون روده‌ای، GIP و GLP-1 را فعال می‌کند، به همین دلیل برچسب آن این دارو را یک آگونیست دوگانه گیرنده GIP و GLP-1 می‌نامد.
- Ozempic حاوی semaglutide است که توسط شرکت Novo Nordisk ساخته می‌شود. این دارو فقط گیرنده GLP-1 را فعال می‌کند.
هر دو دارو به بدن کمک می‌کنند تا هنگام بالا بودن قند خون، انسولین آزاد کند، تخلیه معده را کند کرده و اشتها را کاهش دهند. هر کدام یک برند خواهر نیز دارند که برای مدیریت وزن تأیید شده است: Zepbound (tirzepatide) و Wegovy (semaglutide)، که دوزها و تأییدیه‌های خاص خود را دارند. ما این دو را در مقاله Wegovy در مقابل Zepbound مقایسه می‌کنیم. Ozempic اکنون در آمریکا به صورت قرص یک بار در روز نیز فروخته می‌شود، اما این یک محصول جداگانه است؛ این مقاله تزریقات هفتگی را مقایسه می‌کند.
نگاهی گذرا به Mounjaro در مقابل Ozempic
بر اساس برچسب‌های فعلی داروها در آمریکا در DailyMed، که در تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ بررسی شده است. برچسب‌ها تغییر می‌کنند، بنابراین نظر نهایی با داروساز شماست.
| Mounjaro | Ozempic (تزریقی) | |
|---|---|---|
| ماده مؤثره | Tirzepatide (آگونیست گیرنده GIP + GLP-1) | Semaglutide (آگونیست گیرنده GLP-1) |
| موارد مصرف تأیید شده (آمریکا) | کنترل قند خون در دیابت نوع ۲ (بزرگسالان و کودکان ۱۰ سال به بالا)؛ کاهش خطر رویدادهای قلبی اصلی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ با ریسک بالا | کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲؛ کاهش خطر رویدادهای قلبی اصلی در افراد با بیماری قلبی اثبات‌شده؛ کاهش خطر زوال کلیه، نارسایی کلیه و مرگ قلبی در افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیوی |
| دوز شروع | ۲/۵ میلی‌گرم هفتگی | ۰/۲۵ میلی‌گرم هفتگی به مدت ۴ هفته، سپس ۰/۵ میلی‌گرم |
| مراحل بعدی | افزایش ۲/۵ میلی‌گرمی، هر کدام پس از حداقل ۴ هفته، در صورت نیاز به کنترل بیشتر گلوکز | ۱ میلی‌گرم، سپس ۲ میلی‌گرم، هر کدام پس از حداقل ۴ هفته، در صورت نیاز به کنترل بیشتر گلوکز |
| حداکثر دوز | ۱۵ میلی‌گرم (۱۰ میلی‌گرم در کودکان) | ۲ میلی‌گرم |
| شکل‌های دارویی | قلم‌ها و ویال‌های تک‌دوز؛ ویال‌ها و KwikPensهای ۴ دوزی | قلم‌های چنددوز؛ سرنگ‌های تک‌دوز (۰/۲۵ تا ۱ میلی‌گرم) |
| دوز فراموش‌شده | ظرف ۴ روز مصرف شود، در غیر این صورت آن دوز را نادیده بگیرید | ظرف ۵ روز مصرف شود، در غیر این صورت آن دوز را نادیده بگیرید |
| نیمه‌عمر | حدود ۵ روز | حدود ۱ هفته |
کارآزمایی SURPASS-2 چه نتایجی داشت؟
SURPASS-2 کارآزمایی بالینی رودرروی اصلی این دو مولکول در دیابت نوع ۲ است (Frías و همکاران، NEJM 2021). در این مطالعه ۱۸۷۹ بزرگسال که قند خونشان با متفورمین کنترل نشده بود، شرکت کردند و به طور تصادفی به گروه‌های دریافت‌کننده tirzepatide با دوزهای ۵، ۱۰ یا ۱۵ میلی‌گرم یا semaglutide با دوز ۱ میلی‌گرم یک بار در هفته به مدت ۴۰ هفته تقسیم شدند. میانگین HbA1c در ابتدای مطالعه ۸/۲۸٪ بود.
نتایج
- HbA1c به ترتیب ۲/۰۱، ۲/۲۴ و ۲/۳۰ واحد درصدی با tirzepatide دوزهای ۵، ۱۰ و ۱۵ میلی‌گرم کاهش یافت، در مقایسه با ۱/۸۶ واحد با semaglutide. این مقاله نشان داد که هر دوز tirzepatide نسبت به semaglutide دوز ۱ میلی‌گرم غیرپایین‌تر و برتر است.
- رسیدن HbA1c به زیر ۷٪ در ۸۲ تا ۸۶ درصد از مصرف‌کنندگان tirzepatide و ۷۹ درصد از مصرف‌کنندگان semaglutide حاصل شد، طبق خلاصه این کارآزمایی در برچسب داروی Mounjaro.
- وزن بدن به ترتیب ۷/۶-، ۹/۳- و ۱۱/۲- کیلوگرم با tirzepatide تغییر کرد، در مقایسه با ۵/۷- کیلوگرم با semaglutide، از وزن اولیه حدود ۹۳ کیلوگرم.
- قند خون پایین زیر ۵۴ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر نادر بود: ۰/۲ تا ۱/۷ درصد در گروه tirzepatide و ۰/۴ درصد در گروه semaglutide.
- عوارض جانبی جدی توسط ۵ تا ۷ درصد در گروه tirzepatide و ۳ درصد در گروه semaglutide گزارش شد.
نکات قابل توجه
- دوز semaglutide ۱ میلی‌گرم بود. برچسب Ozempic اکنون اجازه مصرف تا ۲ میلی‌گرم را می‌دهد، که در SURPASS-2 آزمایش نشد.
- این مطالعه با برچسب باز بود (شرکت‌کنندگان می‌دانستند که tirzepatide یا semaglutide دریافت می‌کنند) و توسط Eli Lilly، سازنده Mounjaro، حمایت مالی می‌شد.
- چهل هفته یک دوره نسبتاً کوتاه است و اعداد گزارش‌شده میانگین گروهی هستند، نه پیش‌بینی برای یک فرد خاص.
Mounjaro در مقابل Ozempic برای کاهش وزن: چه انتظاری می‌توان داشت؟
نه Mounjaro و نه Ozempic به طور خاص برای کاهش وزن تأیید نشده‌اند. تغییر وزن یک اثر ثانویه در افرادی است که برای دیابت نوع ۲ تحت درمان هستند. در SURPASS-2، گروه‌های tirzepatide بسته به دوز، به طور متوسط ۱/۹ تا ۵/۵ کیلوگرم بیشتر از گروه semaglutide با دوز ۱ میلی‌گرم وزن کم کردند.
دو نکته به تنظیم انتظارات کمک می‌کند:
- دیابت اعداد را تغییر می‌دهد. در کارآزمایی‌های مدیریت وزن که در برچسب‌های Wegovy و Zepbound خلاصه شده‌اند، افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ با مصرف همان دارو به طور متوسط وزن کمتری نسبت به افراد بدون دیابت از دست دادند.
- نسخه‌های متمرکز بر وزن به طور متفاوتی آزمایش می‌شوند. Zepbound و Wegovy در افراد مبتلا به چاقی مورد مطالعه قرار گرفتند و کارآزمایی رودرروی آنها، SURMOUNT-5، در مقایسه Wegovy در مقابل Zepbound ما پوشش داده شده است.
اگر وزن شما آنطور که انتظار دارید تغییر نمی‌کند، به جای تنظیم دوز به تنهایی، داده‌های خود را با پزشک معالجتان در میان بگذارید.
عوارض جانبی Mounjaro در مقابل Ozempic: چگونه مقایسه می‌شوند؟
پروفایل عوارض جانبی این دو دارو مشابه است: عمدتاً گوارشی و بیشتر در طول دوره افزایش دوز.
مقایسه رودررو (SURPASS-2)
- تهوع: ۱۷ تا ۲۲ درصد در گروه tirzepatide در مقابل ۱۸ درصد در گروه semaglutide دوز ۱ میلی‌گرم
- اسهال: ۱۳ تا ۱۶ درصد در مقابل ۱۲ درصد
- استفراغ: ۶ تا ۱۰ درصد در مقابل ۸ درصد
بیشتر این موارد در هر دو گروه خفیف تا متوسط بودند.
از برچسب هر دارو
هر برچسب همچنین نتایج تجمیعی مطالعات کنترل‌شده با دارونمای خود را گزارش می‌دهد. این نتایج از مطالعات مختلفی به دست آمده‌اند و هر دو برچسب هشدار می‌دهند که نرخ‌ها را نمی‌توان مستقیماً بین داروها مقایسه کرد.
- Mounjaro (۵ تا ۱۵ میلی‌گرم): هرگونه عارضه جانبی گوارشی در ۳۷ تا ۴۴ درصد در مقابل ۲۰ درصد در گروه دارونما؛ ۳/۰ تا ۶/۶ درصد به دلیل این عوارض مصرف را قطع کردند در مقابل ۰/۴ درصد در گروه دارونما.
- Ozempic (۰/۵ تا ۱ میلی‌گرم): هرگونه عارضه جانبی گوارشی در ۳۳ تا ۳۶ درصد در مقابل ۱۵ درصد در گروه دارونما؛ ۳/۱ تا ۳/۸ درصد به دلیل این عوارض مصرف را قطع کردند در مقابل ۰/۴ درصد در گروه دارونما.
هر دو برچسب می‌گویند که بیشتر موارد تهوع، استفراغ و اسهال در طول دوره افزایش دوز رخ داده است. برای نکات عملی، راهنمای ما برای تسکین تهوع ناشی از GLP-1 را ببینید.
هشدارهای مشترک
هر دو برچسب هشدارهای اصلی یکسانی دارند: یک هشدار کادر مشکی در مورد تومورهای سلول C تیروئید در جوندگان (هیچ‌کدام نباید در صورت سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان مدولاری تیروئید یا MEN 2 استفاده شوند)، پانکراتیت حاد، مشکلات کیسه صفرا، آسیب کلیوی ناشی از کم‌آبی، واکنش‌های گوارشی شدید، قند خون پایین در صورت ترکیب با انسولین یا سولفونیل‌اوره، بدتر شدن رتینوپاتی دیابتی با بهبود سریع گلوکز، و خطر آسپیراسیون تحت بیهوشی. قبل از هر عمل جراحی برنامه‌ریزی‌شده، تیم درمانی خود را مطلع کنید.
دوزهای Mounjaro و Ozempic چگونه مقایسه می‌شوند؟
هر دو برچسب با دوز پایین شروع می‌شوند و سریع‌تر از هر ۴ هفته یک بار دوز را افزایش نمی‌دهند تا عوارض جانبی گوارشی کاهش یابد. دوز Mounjaro در مراحل ۲/۵ میلی‌گرمی از ۲/۵ میلی‌گرم به سمت حداکثر ۱۵ میلی‌گرم افزایش می‌یابد. دوز Ozempic از ۰/۲۵ میلی‌گرم به ۰/۵ میلی‌گرم، سپس در صورت نیاز به ۱ میلی‌گرم و ۲ میلی‌گرم می‌رسد. در هر دو مورد، افزایش‌های بعدی تنها در صورتی انجام می‌شود که به کنترل بیشتر گلوکز نیاز باشد.
چند تفاوت عملی:
- پنجره دوز فراموش‌شده: ظرف ۴ روز برای Mounjaro، ظرف ۵ روز برای Ozempic.
- تغییر روز تزریق: حداقل ۳ روز فاصله بین دوزها برای Mounjaro، بیش از ۲ روز برای Ozempic.
- میلی‌گرم‌ها قابل مقایسه نیستند. دوز ۵ میلی‌گرمی tirzepatide فقط به این دلیل که عدد آن بزرگ‌تر است، «قوی‌تر» از ۱ میلی‌گرم semaglutide نیست؛ آنها مولکول‌های متفاوتی هستند.
برنامه افزایش دوز GLP-1 ما تمام مراحل را برای هر دو دارو مشخص می‌کند.
تغییر دارو از Ozempic به Mounjaro شامل چه مواردی است؟
افراد به دلایل زیادی دارو را تغییر می‌دهند، از نرسیدن قند خون به هدف گرفته تا عوارض جانبی یا در دسترس نبودن دارو. تغییر دارو همیشه باید تحت نظر پزشک باشد، به دلایل منطقی:
- هیچ تبدیل دوز معتبری بین semaglutide و tirzepatide وجود ندارد. یک بررسی دارویی در بریتانیا اشاره می‌کند که هیچ راهنمایی از سوی رگولاتورها برای تغییر دارو وجود ندارد، بنابراین پزشکان اغلب با دوز پایین شروع کرده و دوباره دوز را تنظیم می‌کنند.
- برچسب Mounjaro برای همه با دوز هفتگی ۲/۵ میلی‌گرم شروع می‌شود و سپس از آنجا دوز را افزایش می‌دهد.
- زمان‌بندی یک تصمیم بالینی است. پزشکان ممکن است داروی جدید را در روز تزریق برنامه‌ریزی‌شده بعدی شروع کنند یا یک فاصله کوتاه بگذارند. نیمه‌عمر semaglutide حدود یک هفته است، بنابراین حدود ۵ هفته پس از آخرین دوز Ozempic در بدن باقی می‌ماند.
- هرگز هر دو را با هم مصرف نکنید و از قلم‌های باقی‌مانده برای پر کردن فاصله استفاده نکنید.
- عوارض جانبی ممکن است بازگردند در طول تنظیم دوز جدید، حتی اگر با Ozempic به ثبات رسیده باشید.
- اگر از انسولین یا سولفونیل‌اوره استفاده می‌کنید، بپرسید که چگونه قند خون خود را کنترل کنید، زیرا با تغییر داروهای دیابت، خطر افت قند خون تغییر می‌کند.
- در مورد دستگاه جدید آموزش ببینید. قلم‌ها، KwikPens و ویال‌ها به طور متفاوتی کار می‌کنند و برچسب دارو درخواست می‌کند که هر زمان شکل دارویی تغییر می‌کند، آموزش داده شود.
راهنمای ما برای تغییر داروهای GLP-1 مواردی را که باید قبل، حین و بعد از تغییر دارو بپرسید، پوشش می‌دهد.
چه زمانی باید با پزشک خود تماس بگیرید؟
در صورت مشاهده موارد زیر، سریعاً با تیم درمانی خود تماس بگیرید یا کمک فوری دریافت کنید:
- درد شدید معده که از بین نمی‌رود و گاهی به پشت شما کشیده می‌شود، با یا بدون استفراغ (احتمال پانکراتیت)
- استفراغ یا اسهالی که مانع از نگه داشتن مایعات در بدن می‌شود، سرگیجه یا دفع ادرار بسیار کم (کم‌آبی بدن)
- درد در قسمت بالای معده، تب، زردی پوست یا چشم‌ها (مشکلات احتمالی کیسه صفرا)
- تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو، یا مشکل در تنفس (واکنش آلرژیک احتمالی؛ فوراً کمک بگیرید)
- توده در گردن، مشکل در بلع یا گرفتگی صدای مداوم
- علائم قند خون پایین اگر همزمان انسولین یا سولفونیل‌اوره مصرف می‌کنید، یا تغییرات جدید در بینایی شما
ردیابی هر دارویی که مصرف می‌کنید
میانگین‌های کارآزمایی‌ها فقط تا حدی مفید هستند؛ آنچه اهمیت دارد این است که بدن شما چگونه پاسخ می‌دهد. GLPMate هر دوز را با یادآوری ثبت می‌کند، یک گزارش از عوارض جانبی با شدت آن را در کنار روند وزن شما نگه می‌دارد و آن را به یک گزارش پزشک (PDF) برای قرار ملاقات‌ها تبدیل می‌کند، که به ویژه در زمان تغییر دارو مفید است. ردیاب Mounjaro یا ردیاب Ozempic را ببینید.
این مقاله فقط جنبه آموزشی دارد و توصیه پزشکی نیست. قبل از شروع، قطع، تغییر یا تغییر دوز هر دارویی با پزشک معالج خود صحبت کنید.
سوالات متداول
آیا Mounjaro قوی‌تر از Ozempic است؟
در کارآزمایی SURPASS-2، داروی tirzepatide (Mounjaro) به طور متوسط طی ۴۰ هفته در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲، HbA1c و وزن بدن را بیشتر از semaglutide با دوز ۱ میلی‌گرم کاهش داد. این کارآزمایی دوز ۲ میلی‌گرمی Ozempic را آزمایش نکرد و پاسخ‌های فردی بسیار متفاوت است. اینکه کدام دارو و دوز برای شما مناسب است، تصمیمی است که پزشک معالج شما می‌گیرد.
کدام دارو عوارض جانبی بیشتری ایجاد می‌کند، Mounjaro یا Ozempic؟
هر دو دارو عمدتاً باعث عوارض جانبی گوارشی مانند تهوع، اسهال، استفراغ و یبوست می‌شوند که بیشتر در حین افزایش دوز رخ می‌دهد. در کارآزمایی SURPASS-2، تهوع ۱۷ تا ۲۲ درصد از مصرف‌کنندگان tirzepatide و ۱۸ درصد از مصرف‌کنندگان semaglutide با دوز ۱ میلی‌گرم را تحت تأثیر قرار داد، بنابراین نرخ‌ها تقریباً مشابه بودند. عوارض جانبی شدید یا مداوم را به تیم درمانی خود اطلاع دهید.
آیا می‌توانم داروی خود را از Ozempic به Mounjaro تغییر دهم؟
بله، اما فقط با نظر پزشک معالج. هیچ تبدیل دوز معتبری بین semaglutide و tirzepatide وجود ندارد، برچسب داروی Mounjaro با دوز هفتگی ۲/۵ میلی‌گرم شروع می‌شود و عوارض جانبی ممکن است در طول تنظیم دوز جدید بازگردند. هرگز هر دو دارو را همزمان مصرف نکنید یا به تنهایی اقدام به تغییر دارو نکنید.
آیا می‌توانم از Mounjaro یا Ozempic برای کاهش وزن بدون داشتن دیابت استفاده کنم؟
در آمریکا، Mounjaro و Ozempic برای دیابت نوع ۲ تأیید شده‌اند. همین مولکول‌ها برای مدیریت وزن با نام‌های تجاری متفاوت تأیید شده‌اند: tirzepatide با نام Zepbound و semaglutide با نام Wegovy، که دوزها و تأییدیه‌های خاص خود را دارند. پزشک شما می‌تواند توضیح دهد که کدام دارو، در صورت لزوم، برای شرایط شما مناسب است.
منابع
- اطلاعات تجویز FDA — Mounjaro (tirzepatide)، DailyMed (بازبینی شده در ۰۸/۲۰۲۶، بررسی شده در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶) — موارد مصرف (دیابت نوع ۲ در بزرگسالان و کودکان ۱۰ سال به بالا، کاهش خطر رویدادهای قلبی-عروقی اصلی)، دوز شروع ۲/۵ میلی‌گرم و افزایش ۲/۵ میلی‌گرمی تا ۱۵ میلی‌گرم، شکل‌های دارویی، قانون دوز فراموش‌شده، نرخ عوارض جانبی گوارشی، نتایج SURPASS-2 و SURPASS-CVOT، نیمه‌عمر حدود ۵ روز
- اطلاعات تجویز FDA — تزریق Ozempic (semaglutide)، DailyMed (نسخه ژوئن ۲۰۲۶، بررسی شده در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶) — موارد مصرف (دیابت نوع ۲، کاهش خطر رویدادهای قلبی-عروقی اصلی، بیماری مزمن کلیوی)، برنامه دوز ۰/۲۵، ۰/۵، ۱ و ۲ میلی‌گرم، شکل‌های دارویی، قانون دوز فراموش‌شده، نرخ عوارض جانبی گوارشی، نیمه‌عمر حدود ۱ هفته
- Frías و همکاران، NEJM 2021 (SURPASS-2) — tirzepatide دوزهای ۵، ۱۰ و ۱۵ میلی‌گرم در مقابل semaglutide دوز ۱ میلی‌گرم، ۴۰ هفته، ۱۸۷۹ بزرگسال مبتلا به دیابت نوع ۲ — کاهش HbA1c به میزان ۲/۰۱-، ۲/۲۴- و ۲/۳۰- واحد در مقابل ۱/۸۶- واحد؛ تفاوت وزن از ۱/۹- تا ۵/۵- کیلوگرم؛ نرخ تهوع، اسهال و استفراغ؛ هیپوگلیسمی و عوارض جانبی جدی؛ مطالعه با برچسب باز، با حمایت مالی Eli Lilly
- اطلاعات تجویز FDA — قرص‌های Rybelsus و Ozempic (semaglutide خوراکی)، DailyMed (نسخه آگوست ۲۰۲۶، بررسی شده در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶) — Ozempic به صورت قرص یک بار در روز نیز موجود است که محصولی جداگانه بوده و از نظر میلی‌گرم به میلی‌گرم قابل جایگزینی نیست.
- اطلاعات تجویز FDA — Wegovy (semaglutide) و Zepbound (tirzepatide)، DailyMed (بررسی شده در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶) — کارآزمایی‌های مدیریت وزن نشان می‌دهد که میانگین کاهش وزن در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کمتر از افراد بدون دیابت است.
- Shahid، The Pharmaceutical Journal (دسامبر ۲۰۲۵، به‌روزرسانی ژوئیه ۲۰۲۶) — تغییر بین داروهای کاهش وزن — هیچ معادل دوز معتبری بین semaglutide و tirzepatide وجود ندارد، هیچ راهنمایی از سوی رگولاتورهای بریتانیا در مورد تغییر دارو وجود ندارد، رویکرد شروع با دوز پایین و زمان‌بندی به انتخاب پزشک.
منابع بررسی شده:
این مقاله برای اطلاع است و نه مشاوره، تشخیص یا درمان پزشکی. تصمیمات در خصوص دارو — شامل تغییر دوز و کاری که باید بعد از فراموشی دوز انجام دهید — به پزشک تجویزکننده تعلق دارد. اگر علائم شدید را تجربه کنید، مراقبت پزشکی بخواهید.